Lotgeno0tje > sexueel geweld > Soorten seksueelgeweld - 1

1 

Seksuele Intimidatie;
De grenzen tussen 'gewoon met elkaar omgaan', 'grapjes maken' en 'seksuele intimidatie' zijn niet moeilijk aan te geven. De ene persoon voelt zich geïntimideerd als er "lekker ding!" wordt geroepen, de ander voelt zich geïntimideerd als er naar haar borsten of zijn kruis gekeken wordt, terwijl derden met geen van beide problemen hebben. De grens verschilt per persoon. Een andere vorm van seksuele intimidatie is het onzeker maken van iemand door de persoon met anderen te vergelijken. Als een vrouw door haar man met andere vrouwen wordt vergeleken gaat zij zich onzekerder voelen en gaat zij haar lichaam minder mooi vinden. Ook vergelijking en vernedering zijn dus vormen van seksuele intimidatie. Waarschijnlijk komt seksuele intimidatie zo veel voor omdat de grens tussen 'een grapje' en 'seksuele intimidatie' vrij vaag is en per persoon verschilt. Daarnaast lijkt het tegenwoordig heel normaal om een (seksueel getinte) opmerking over iemand's lichaam te maken.Tegenwoordig wordt steeds meer en vaker de indruk gewekt dat seksueel getinte (en kwetsende) grapjes of opmerkingen normaal zijn. Toch zijn dit vormen van (seksuele) intimidatie en (seksuele) intimidatie is allesbehalve normaal. Zulke grapjes en opmerkingen hoef je dus niet te tolereren. Wees dus niet bang om er wat van te zeggen als het gebeurd! Wel moet ieder voor zich duidelijk maken dat hij of zij niet van dit soort zaken gediend is. Als een vrouw op het werk door collega's alleen maar bij de borsten wordt aangesproken heeft zij het recht om hier een klacht over in te dienen, het is dan de bedoeling dat er ook iets met die klacht gedaan wordt en dat dit stopt. Gebeurd dat niet dan kan zij juridische stappen tegen haar werk(gever) ondernemen. Seksuele intimidatie vloeit meestal voort uit een soort machtsgevoel en onzekerheid. Degene die iemand anders intimideert wil zichzelf beter voelen en zichzelf in status boven een ander persoon zetten. In feite is de reden tot seksuele intimidatie vaak de onzekerheid van de 'dader' die zich geliefd wilt maken bij een groep. Dat dit ten koste gaat van iemand anders wordt dan vergeten. Ondanks dat seksuele intimidatie overal voorkomt is het verre van normaal; in tegendeel zelfs, het is abnormaal. Het moeilijke is dus om het te herkennen en er tegen op te treden. Het herkennen is voor ieder verschillend, als iemand zich geïntimideerd of aangevallen voelt op seksueel gebied dient diegene dat te zeggen. Dit is de enige manier om er iets tegen te doen. Toch is het bijna onmogelijk om seksuele intimidatie te voorkomen. Jij moet voor jezelf een grens trekken en als deze grens overschreden wordt moet je er zelf iets van zeggen. Dit is waarschijnlijk de enige manier om deze vorm van seksueel geweld aan te pakken. De invloed die seksuele intimidatie onder andere heeft om iemand is dat het een persoon in kwestie heel onzeker is geworden. Deze onzekerheid kan leiden tot eetproblemen (behalve anorexia nervosa en boulimia nervosa kan het ook leiden tot extreme vraatzucht). Mocht het slachtoffer door haar man geïntimideerd zijn, dan kan dit in verdere relaties tot complicaties leiden.

Aanranding;
Aanranding is het op een seksueel getinte manier aanraken van iemands lichaam terwijl die persoon daar niet van gediend is. Hierbij is geen sprake van binnengang in de vagina/anus. Waar bij aanranding de grens ligt is ook niet altijd even duidelijk, toch is deze grens minder vaag dan bij seksuele intimidatie. Tegenwoordig wordt het bijna als normaal beschouwd dat een jongen tijdens het uitgaan aan de kont van een voorbijgangster zit. Toch is dit niet normaal. Het is niet normaal om ongevraagd aan iemands lichaam te zitten. Als iemand dit toch doet kan je zeggen dat je niet wilt dat er (op die manier) aan je gezeten wordt. Gaat de persoon, of gaan de personen dan toch door, dan mag je geweld gebruiken. Dit is dan geen geweld maar zelfverdediging. Jouw lichaam is jouw eigendom en als jij niet wilt dat jouw lichaam betast wordt heb je het volste recht om je lichaam te verdedigen. Maar wat dan als je met een groep vrienden staat en een vriend legt zijn arm om je heen en raakt daarbij je borst aan? Dit kan gewoon per ongeluk gebeuren, maar er kan ook opzet in het spel zijn. Waar leg je die grens. Zeg je er wat van als het nog een keer gebeurd of zeg je er niks van? Wat wil je zelf dat er gebeurd, of beter gezegd; wat wil je zelf dat er niet gebeurd? Het is niet normaal dat iemand ongevraagd jouw lichaam betast. Naast het uitgaansleven kan het ook in een vriendengroep voorkomen, evenals op het werk, op school of in de familie. Hoe vaak gebeurt het niet dat je per ongeluk iemand aanstoot en daarbij een borst aanraakt? Het verschil ligt hem in de mate waarin het gebeurd. Hoe aanranding voorkomen kan worden is niet duidelijk. Er zijn geen duidelijke standaard grenzen voor wat wel en niet kan, deze verschillen per persoon. Daarom is het belangrijk dat jij je grenzen aangeeft. Als je één keer 'nee' zegt maar je niet verzet als het toch gebeurd, dan wordt de volgende keer dan je 'nee' zegt ook niet serieus genomen en wordt er ook dan doorgegaan. Als iemand, een vriend(in) of partner, is aangerand is dat vaak te merken aan de houding van die persoon. Die persoon wordt meestal wat afweziger en afstandelijker. Bij een knuffel of een andere lichamelijke aanraking kan het slachtoffer ineens verstijven of helemaal van slag raken.

Verkrachting;
Onder verkrachten verstaat men het "met geweld tot geslachtsgemeenschap dwingen." In de wet wordt dit uitgebreid met "het seksueel binnendringen in de vagina, mond of anus met danwel het mannelijk geslachtsdeel of vingers of een ander object". Wanneer verkrachting binnen de familie voorkomt spreken we van incest. Verkrachting heeft heel veel invloed op het slachtoffer. Ieder slachtoffer reageert er anders op, dus verschilt de invloed van een verkrachting ook per persoon. Een aantal van deze invloeden zijn agressie, eetproblemen, een negatief zelfbeeld, verslavingen etc. Er zijn diverse therapiëen en instanties die hulp bieden aan slachtoffers van verkrachting, maar deze hulp is vaak niet toereikend genoeg. De invloed van een verkrachting zal helaas nooit helemaal verdwijnen. Ook voor de omgeving is het moeilijk. Niet alleen het gedrag van het slachtoffer veranderd, maar ook de houding van de omgeving van het slachtoffer. Vrienden die niet weten wat ze moeten doen, ouders die van slag zijn, een partner die alles van dichtbij meemaakt. Het is voor iedereen een onwennige en nare situatie. Niemand rekent erop dat hij of zij ooit op één of andere manier te maken krijgt met verkrachting, wat in het begin veel ongeloof en ontkenning veroorzaakt. Dit staat ook wel bekend als het "Not In My Back Yard"-syndroom (NIMBY). Mensen weten dat het gebeurd, "maar het zal mij nooit overkomen". En dan gebeurd het toch...

Incest;
Onder incest verstaat men seksuele handelingen met bloedverwanten of pupillen. Het gaat hier dus om seksuele handelingen in een familieband of een andere gezagsrelatie. In dit geval is er geen aanklacht nodig om tot juridische stappen over te gaan, een melding kan ook al afdoende zijn. Naar schatting is het aantal incestslachtoffers hoger dan men in de eerste instantie zou verwachten. Uit onderzoek blijkt dat 15% van de vrouwen (dit is ongeveer één op de 6 à 7 vrouwen) vóór haar 16e levensjaar te maken heeft gehad met ongewenst seksueel contact met verwanten. Incest komt onder andere voor in de familie. Het gebeurd door een vader, moeder, broer, neef, tante, opa, achternicht etc. In veel gevallen zijn de plegers mannelijk, maar de plegers kunnen ook vrouwelijk zijn. Incest kan echter ook in andere relaties bestaan, namelijk de relatie tussen een voogd en een kind of een leraar en een kind. Incest hoeft niet altijd plaats te vinden tussen een volwassene en een kind. Een (oudere) broer kan ook incest plegen met zijn kleine zusje, evenals een leraar die zijn studente kan misbruiken. In deze gevallen gaat het ook om incest. Hoe incest te voorkomen is weet niemand. Het gebeurt vaak in het geniep om niet ten schande te raken voor de rest van de familie. Daarnaast is het moeilijk om er met andere familieleden over te praten. Aan de ene kant wil het slachtoffer de familie niet laten schrikken of een schuldgevoel aanpraten, aan de andere kant durft het slachtoffer niet te praten uit angst niet gelooft te worden. Je kunt nooit zeker weten of iemand een incestslachtoffer is. Vaak is het wel op te merken omdat het slachtoffer niet tot nauwelijks met de dader om wil gaan en omdat het slachtoffer vaak als de bang is om alleen met de dader te worden achtergelaten. De daders zijn mensen als vertrouwde personen worden gezien. Daardoor is het voor het slachtoffer des te moeilijker om voor het misbruik uit te komen, omdat het slachtoffer bang is om niet geloofd te worden.

Als je seksueel misbruikt word, praat er dan over! Dat is beter dan er mee blijven zitten, en zo komen de dader(s) ook ongestraft weg! Het is niet jouwn schuldt als dat gebeurd, maar van de dader!